Tuin verhaaltjes

Onlangs vertelde ik hier dat ik bij ons mini-moestuintje in de achtertuin, nu een heus mini-zonnebloemen-laantje had, omdat ik langs de rand van het moestuintje zonnebloempitten had gezaaid, in de hoop dat ze het dit jaar wel goed zouden doen. Ze kwamen goed op, het was een laag blijvende soort, ongeveer 50-70 cm geloof ik. Inmiddels zijn er al veel bloemen uitgebloeid, maar op het hoogtepunt heb ik er bewust een filmpje en foto's van gemaakt. 

Ik noemde ook al eerder 'het lapje', een stukje grond met ook wat schuurtjes etc er op, maar waar vooral ge-moestuinierd wordt. Vooral mijn schoonouders en zwager zijn er actief, maar Micha ook regelmatig, en ik zo af en toe ;-) 
Mijn zwager had dit jaar weer 'struikplantjes' gezet waar sperzieboontjes aan groeiden maar ook van die klimmers, waarvoor ze dan met bamboestokken zo'n rek maken waar ze aan omhoog kunnen klimmen. Ik vind dat elk jaar weer zo'n mooi gezicht, hoe dat 'tentje' dan langzaam groen wordt! En zoals vorig jaar hadden we ook dit jaar weer een enorm rijke oogst. Er viel niet tegenaan te plukken ;-) dus gaven we ook weg of nodigden we soms anderen uit om mee te plukken. 

Inmiddels zijn de uien en de aardappels al geoogst van het lapje en eten we daar volop van. De sperziebonen, mais en peultjes zijn op, of in elk geval hun tijd voorbij. Er staat nog prei en wat bietjes, waar we af en toe van eten. De appels zijn er niet zonder kleerscheuren door heen gekomen, en hebben best wat schade, maar smaken wel prima. De pompoenen zitten er nog aan te komen. Ik had verschillende voorgezaaid, ook soorten die we nog niet kenden maar wel eetbaar zijn, en alles is goed opgekomen. Dat is grappig bij een pompoenenveld; als je er van een afstandje naar kijkt, zie je alleen een zee van grote bladeren, maar als je dan bukt en onder de bladeren kijkt, liggen her en der verspreid óveral pompoenen. 

Thuis, in ons kasje, had ik dit jaar toch ook een paar tomatenplantjes gezet, omdat alles wat ik voorgezaaid had, was opgekomen. Ik had 2 rassen gekocht, en ik wilde kijken hoe ze het deden in de volle grond en in de kas, zodat ik het verschil zou kunnen zien. Beide doen het dus beter in het moestuintje in de volle grond, al is het daar wel te vol voor ze eigenlijk, daar moeten we komend jaar meer rekening mee houden. Maar toch gaven de planten in de kas ook zeker wel tomaatjes. De snack-komkommers geven ook regelmatig oogst, wel minder dan andere jaren en geen idee waar dat aan ligt. Al moeten ze van Lief elke dag een gieter water, en ik moet bekennen dat me dat niet altijd lukt, maar dat was vorig jaar ook al zo ;-)

Al met al blijven de snack-komkommers echt een must wat mij betreft in de kas!

Mijn oudste dochter neemt graag zelf geplukte boeketjes mee die ze onderweg plukt als ze onze hond Nena uitlaat. Dan kom ik de kamer binnen, en staat er op eens iets op tafel. De ene keer wat uitbundiger dan de andere keer. Ik vind het een leuke gewoonte van haar, dit bosje rook heel lekker door de linkse bloemen, en de paarse van de vlinderstruik. 

We hebben een vrij diepe tuin, en helemaal achterin de tuin heeft Micha jaren geleden een tuinhuisje gebouwd. Toen het (na jaren) echt af was, heeft mijn schoonzus er jaren in gewoond, als ze op verlof kwam naar NL voor 6 weken vanuit haar werk in Angola. Ze kwam meestal in het voorjaar, dus dan was dat goed te doen. Er zit stromend water en electriciteit in. Ook een houtkacheltje, met een mini schouwtje, heel schattig. En een bed dat je uit kan trekken naar een tweepersoonsbed. Misschien dat ik nog eens een aparte post maak over het tuinhuisje, want het is echt een alleraardigst plekje. 

Nadat mijn schoonzus steeds langere periodes terug kwam naar NL, heeft ze een verblijfplaats ergens anders, en is het mijn tuinhuisje geworden, waar ik me graag terug trek om te schrijven, te lezen, wat te dromen of gewoon van de rust te genieten. Onderstaande foto maakte ik op zo'n moment, met een kopje thee en m'n schrijfboekje, en prachtig uitzicht op de tuin. Het theekopje is een erfstukje van mijn oma. Ik had als kind niet zoveel band met mijn oma, maar toch hebben we haar als getuige bij onze bruiloft gevraagd. Daar was ze verguld mee. Daarna toen ze steeds ouder werd, ging ik langs bij haar flatje, met m'n dochtertje, om samen spelletjes te doen. Eerst was dat wat onwennig, maar dat was snel over en we genoten er samen van. Dan kreeg ik af toe thee uit dit setje. 
Mooie, kostbare herinneringen.