Het moestuintje

Mijn man is heel handig, en heeft altijd nog wel plannen en ideeën in zijn hoofd. Een dorp verderop is er een stukje grond, (dat noemen we 'het lapje') dat is van mijn zwager, en daar is een moestuin waar verschillende leden van de familie hun steentje bijdragen. Maar Lief besloot begin van dit jaar dat hij thuis ook graag een moestuintje zou willen, zomaar een klein stukje. We keken eens rond in de tuin, waar dat dan zou kunnen en besloten dat een deel van het grasveld dan moestuintje zou worden. 

Ik denk wel eens, dat inherent aan bruisen van ideeën is, dat je ook graag/veel verzameld. Maar het kan ook een familie dingetje zijn ;-) Lief krijgt ook vaak veel materialen en veel wordt bewaard en weg gelegd onder het mom van: 'Dat kan ik vast nog eens gebruiken, óf (net zo belangrijk) iemand blij mee maken'. 
De degelijke hardhouten balken, die hij hier gebruikt, had hij dus ook al een tijdje liggen, zonder doel, en kwamen nu goed van pas. 
Er werd uitgemeten en gespit, en de balken in zijn schuur op maat gemaakt (hij is timmerman) en in de grond gelegd.
Toen restte nog het karwei om de graspollen zoveel mogelijk van grond te ontdoen en af te voeren, daar kon ik wel mee helpen ;-)

Daarna legde hij er een paatje omheen, en een rand met 'kinderkoppen', zodat het makkelijk is voor het grasmaaien. We kregen wat plantjes van een vriendin, ik zaaide wortels mbv zand, en linksboven in het hoekje zette ik wat kruiden. Ook de maggiplant (lavas) werd verplant naar de moestuin. Lief plantte nog wat preiplantjes.

Het regende regelmatig, dus alles groeide goed. In de kas had ik tomatenplanten opgekweekt en courgette planten. Courgetteplanten worden altijd heel groot, maar na enige twijfel of we er 1 of 2 zouden zetten, deden we er toch 2. De tomaten zetten we er zo'n beetje tussen, en ook een paar in de kas. Dat vind ik leuk, dan kan ik het verschil zien, hoe ze in de kas groeien en hoe ze het buiten doen. En, nadat ik al een paar jaar slungelige zonnebloemen had, die nooit groot werden als ze eenmaal uitgeplant waren, volgde ik nu het advies op van mijn zwager de hovenier; en zaaide zonnebloemzaadjes op een rijtje aan de rand van de moestuin. Lief vond het niet zo'n goed idee ivm eventuele schaduw, maar ik deed het toch, want ik wilde het zo graag proberen en zo'n eerste jaar is toch een probeersel, nietwaar ;-) 

En dit is hoe het er nu uitziet. Heel erg uitbundig! ;-) Zo'n moestuin is net het echte leven, je leert al doende, en door 'fouten'. Inmiddels moeten we wel wat water geven. 2 courgetteplanten bleek toch wel veel qua oppervlakte, een volgend jaar zou ik er maar 1 zetten. De tomatenplanten zitten erg in de verdrukking, maar doen het tóch goed, zelfs doen de planten buiten het beter dan in de kas. 

Toen we terug kwamen bleken verschillende preistengels al doorgeschoten, tja, dat worden dan maar mooie bloemen, ook goed ;-)
En de wórtels, lieve mensen, ik had nooit dat hele zakje moeten zaaien, en zaaien met zand (dat zou goed verdelen) doe ik ook niet meer. Ze staan hutje mutje naast elkaar, en er zitten dus veel kleintjes bij. Maar ook goede hoor, en het loof voeren we ook aan de cavia's, dus al met al wel een goed idee. 
Voor het eerst heb ik nu ook 2 aubergine planten, er zitten nu eindelijk bloemen in, die zijn echt heel mooi lila-paars! 
En de zonnebloemen! Oh dat was toch echt een goed idee hoor! Ik heb een heus zonnebloemen-mini-laantje nu, zo schattig!